Het gaat hier om een krachtige methode die je de nodige ondersteuning kan bieden teneinde effectiever leren om te gaan met psychische en emotionele problemen.

Centraal hierin staat het aanmoedigen van je persoonlijke ontwikkeling opdat je de verantwoordelijkheid voor jezelf en voor je leven op je kan nemen.

Waar andere disciplines gericht zijn op louter gedragstherapie en zich derhalve focussen op het "bijsturen" van bepaalde nadelige gedragspatronen, ziet psychotherapie de mens in een meer omvattende context. Daarin wordt achterliggend veel aandacht besteed aan geestelijke dimensies die te maken hebben met zingeving en de zoektocht naar ware vervulling.

De diepere oorzaak van niet weinig psychische problemen is vaak gelegen in onderliggende frustraties op het vlak van zingeving aan het leven.

Zo kan iemand zich bijvoorbeeld realiseren zowat alles te hebben bereikt om het predicaat "gelukkig" te verdienen - een eigen huis, een stabiel huwelijk, een succesvolle carrière, droomvakanties, enzovoorts. Maar desondanks en los van al dit mooie blijft er steeds iets onvervulds knagen vanbinnen waardoor het ware geluksgevoel alsmaar buiten bereik blijft. In zulke omstandigheden is het niet eenvoudig om de vinger op de wonde te leggen, juist omdat zingeving in het geding is.

Beschouwd vanuit deze holistische visie vormt datgene waarvan we blijvend nadeel ondervinden (bv. verlegenheid of ziekelijke jaloezie) slechts een uitdrukking van een onderliggend, meer omvattend probleem waarvan de wortel veel dieper gelegen is.

Zo is het ontstaan van diep geankerde problemen veelal terug te voeren tot de jeugd en zelfs tot de kindertijd waarin we zekere teleurstellingen opliepen die we echter nooit hebben doorwerkt.

Psychotherapie helpt je om het probleem bij de wortel aan te pakken: dat is de enige effectieve manier om opnieuw jezelf te vinden en daarmee duurzame zingeving en vervulling te bereiken.

 

Waarom in therapie gaan? 

Het motief om in therapie te gaan kan erg verschillend zijn. De aanleiding kan gelegen zijn in duidelijk aanwijsbare omstandigheden (b.v. scheiding, ontslag, verlies, teleurstelling) maar evengoed in minder aanwijsbare psychische problemen. Voorbeelden daarvan zijn o.m. gevoelens van eenzaamheid en isolement, angst en depressie, het ongrijpbare gevoel dat het leven niet langer de vervulling oplevert die je had verwacht, het gevoel dat anderen je leven bepalen, enzovoorts.

Ook mengvormen zijn mogelijk: het is vaak naar aanleiding van een diepe teleurstelling dat we onszelf in vraag gaan stellen en uitkomen op een bepaald onvermogen waarvan we (weer opnieuw) de dupe zijn geworden.

Wat de aanleiding ook mag zijn, feit is dat het vaak een onmogelijke opdracht is om zulke diep liggende problemen op eigen kracht aan te kunnen. Het is dan ook helemaal geen schande om hulp en ondersteuning in te roepen!